Eksik hissediyor kendini insan bu zamanda,
Her şey tamam da ruh bir parça noksanda.
Kalabalıklar içinde bile yalnız kalırsın aslında,
Zihin yorgun, kalp ise darmadağın ortada.
Sanki zamandan muaf gibi durur bedenim,
Ne dün bağlar beni ne de yarın için endişelenir kaderim.
Zaman durur, saatler susar, anlamsız kalır her ses,
Çağın gürültüsünden uzak, ukte kalır her nefes.
Eklendikçe birer birer saçlarıma aklar,
Aynalarda bile kaybolur yüzümdeki hatlar.
Sahi kaç yıllar oldu kendimle konuşmayalı,
Çoktan unuttum sesimi, aldığım her nefesi.
Toprak çağırıyor beni derin ve karanlık bir yere,
Artık yorulan ruhum ulaşmalı edebiyete.
Bir gölge gibi karışmalı bedenim geceye,
Nihayet susmalı, kavuşmalı öncekilere.
(
Eksik başlıklı yazı
vo tarafından
27.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.