Boşunaymış Her Şey
Boşunaymış her şey, şu an farkındayım.
Bir varoluş yansımasıymış tek hayatım.
Güneş doğmadan kalktığım günler,
Her hayal gibi sıradanmış.
Yıldızlarla dolu gökyüzü, eşsiz güzellikte parlarken,
Karanlığın içinde her köşede bir yenisi doğarken,
Yaşarken hayatın sessizliğine gömülü bedenim,
Ruhum göğe yükselirken, geride ne hüzün bıraktı ne de sevinç.
Varlığım terk ederken bu dünyayı,
İçimde hüzünden eser bırakmadı
Kendi kendime yankılanan sesim,
Boşlukta durmadan sessizce çağladı.
(
Boşunaymış Her Şey başlıklı yazı
vo tarafından
28.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
