Karanlık Oda

Deli mi? Değilim efendim.

Artık bir beklentim yok hayattan.

Daha ne alacak benden ki?

Zaten aldı içimdeki çocuğu.

Oysa ne hayallerim vardı, çokça umutlarım.

Neyse, öğrenmiş olduk bütün gerçekleri.

Yazılan ya da yazılmayan kader mi?

Eh, yaşayıp gidiyoruz işte; günler birbirince.

Uyanıyorum her sabah aynı boşlukta.

Aynı karanlık oturuyor odamda.

Bir yerde kaybettim sanırım kendimi.

Belki bir gün çıkar tekrar karşıma.