Geçen gün Âdem Efiloðlu’nun 'Aleme Racon Kesiyorum' þiirini okuyunca seni düþündüm ve kendimi tutamayýp bu satýrlarý yazdým...

***

Merhaba... Sevgiler, saygýlar caným sevgilim. Umarým iyisin. Ben iyiyim, biliyorsun. Bugün içimden sana uzun uzun yazmak geldi. Geçen gün Âdem Baba’nýn bir þiirini okuyunca kendimi tutamadým; bu satýrlarý inan gülerek yazýyorum, eminim okuyunca sen de güleceksin. Þiirlerde hoþuma giden mýsralarý alýyor, sana gönlümce harmanlýyorum. 

Aleme racon kesmek en çok sana yakýþýyor caným benim. O tatlý özgüvenin, þýklýðýn, titizliðin ve o kendine has kokun yok mu... Beni hep gülümsetiyorsun. Ne kadar bakýmlý, temiz ve disiplinlisin; senin bu özenli halini çok seviyorum. Yazdýklarým sana nefes olsun; sen ki racon kessen bile kimseye haksýzlýk etmezsin. Mutlaka bir bildiðin vardýr, çünkü sen çok derin ve ince düþüncelisin.

Sen her ne kadar deniz mavisini sevsen de, benim hayalimde parmak uçlarýna uçuk pembe kelebekler konuyor. Bu mektubu aldýðýnda içinin ferahlayacaðýný biliyorum. Belki bana "deli" diyeceksin, belki de "masal bunlar" diye geçiþtireceksin ama yine de seni gülümseteceðimi biliyorum. Sen güldükçe ben mutlu oluyorum. Yüzünde acý bir tebessümün asýlý kalmasý bile içimi acýtýyor; ama "dayan yüreðim" diyorum kendi kendime...

 Ben seni hep siyah ve beyazýn o keskin uçlarýnda sevdim. Baþka renkler hayalimde kalýcý olmadý. Bazen siyahýný, bazen beyazýný; bazen sýr dolu karanlýðýný, bazen de nurdan aydýnlýðýný sevdim. Sevmeye de devam edeceðim çilek dudaklým... Sahi, bacaklarýn çarpýk mýydý neydi? Neyse... 😊

 Gelelim o unutamadýðým bakýþlara... Kapýlarý ne güzel kapattýn öyle. Ama o kirpiðinde asýlý kalan bir damla yaþ var ya... Farkýnda mýydýn bilmiyorum ama ben seni daima sevdim. Her gittiðimiz yere birbirimizi de götürdük, hiç vazgeçmedik. Ömrümün bu sevda ve pembe güllerin neþesiyle sona ereceðini biliyorum.

Þekerim, sen bir tanesin. Her iþinde bir denge, bir terazi olan zeki kartalýmsýn. Ýþlerin hep yolunda gitsin. Bunca hayatý, bunca sýrrý o yüreðine nasýl sýðdýrdýn kara gözlüm? Sen benim özelimsin. Þefkatle baþýný okþadýðýn, gülücüklerinle ýsýttýðýn çocuklarýn izini hayranlýkla izledim. Merhametin beni mutlu ediyor; melekler yardýmcýn olsun da o düþlediðin barýþ tüm evrene gelsin.

Beni soracak olursan, bu aralar beyazlara takýldým. Dýþým kara görünse de içimde uçuþ uçuþ bir renk cümbüþü var; sanýrsýn Cuma Pazarý kalabalýðý... Aman kimse duymasýn, þimdi baþlarlar yine tekerlemeler dizmeye.

Sana suskun diyen yanýlýyor. Gönül bahçemde sabahtan akþama kadar öyle güzel konuþuyorsun ki sana yetiþmek mümkün deðil. Artýk sesini de duyuyorum. Bilim ne der, doktorlar ne düþünür bilmem ama kime ne zararým var? Þurada çiçeklerden bir dünya kuruyorum kendime. Cemrelerin eli kulaðýnda, topraðý hazýrlamam ve fýrsat bulursam o elmayý bulmam lazým...

 Ne diyordum; aleme racon kesmek en çok sana yakýþýyor, üstüne kimseyi tanýmam. Seni çok seviyorum. Ellerinden öpüyorum, sen de benim alnýmdan...

Kelimeler canlandý mý balým?

***********************