Edebiyat ve Kültür Platformu
Son Yankı
Gün ağardı doğudan;
güneş parladı bulutlar arasından.
Sessizlik içinde bir evin avlusundan
bir ses yankılandı kör karanlıktan.
Çarptı acı sesler taş duvarlara;
çoğaldı, derinleşti her vuruşta.
Gece uyandı gündüzden önce.
Hapsoldu hayat o ıssız tebe
Sanki zaman durdu avluda.
Nefesler yarım kaldı o anda
Gölgeler ise kısaldı,
kaybolmaya çalışırcasına.
Gören olmadı o kemikten eli.
Kırdı canın paslı zincirini.
Ruhu uçarken bu hayattan,
Sildi toprak son izlerini.
Son Yankı başlıklı yazı vo tarafından
04.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.