Güzel Kaldığım Kadar Güzel Baktığım

Endamı yitik bir gün o manivela ki sensizliğin hüküm sürdüğü eş güdümlü bir mermi gibi ezan sesinde kulağım ve vicdanım ve tüm benliğim.

Göğsümde devasa bir şarapnel ama kimselerin görmediği

Yiten ömür yiten zaman ve sen, anne

Bak, hali hazırda içimin de ölmediği

Sen gittiğin halde ve yıkılmadığım kadar ayakta

Asla da değil merakta

Ne de olsa Sığınağım belli Rabbimin Makamında

Etrafı kolaçan filan da etmiyorum

Bununla sakit olsun dahi, demeyi becerdiğim

Kıblemde saklı o mevsim

Kimselerin bilmediği

Tahmin dahi edemediği

Ve şerefimin ve de mezarının

Üstüne yemin ediyorum ki, anne:

Ben yıkılmaz bir kaleyim

Asla da değil kalender

Ne de olsa gözünün nuru o çiçek

Sevdalandığın gök kubbe

Ve yeryüzünde beni Gül, diye çağıran tek insan

Sanmasın da zalim insanlar yüzümün gülmediğini

Ve evet, içime akıtıyorum yaşlarımı

Görseler dahi değilken umurumda

Asaletimle ve kimliğimle

Hazır ola durduğum şafakta

Şafağım dahi atmazken

Şakağıma dayalı kalemim elimde Kutsal Kitabım

İçimde sen

Benliğimi kuşatan Rabbime

Tevekkül ettiğimden dahi öte

Her kim ise beni öteleyen ve itekleyen

Kalbim de kanım da kaynarken

Saf tuttuğum o s/afiyet

Ve evet, anne

Ben hala beyazım

Hala senin biricik kızın

Saf tuttuğum mademki asalet yüklü dergâhım

Bildiklerinden de öte

Bilediğimdir kalbimi

İnancım ise günbegün büyürken

Asla tamah etmediğim o sefil nefsin

Hatta ve dahi umurunda olmadığım

Kim varsa hatta kanımdan canımdan

Aşkın eriştiği o kudret ve tüm gayret

Sayesindedir sürdürdüğüm mücadele

Ne gökte saklı ne de yerde

Ne de Araf’ta

Aşkın külliyesinde

Öylesine haşmetli bir duygu ki sadece Rabbin bildiği

İlhamımla ve sevgimle ve tüm servetimle

Dalga geçenler nasıl değil ki umurumda

Ve evet,

Dünya malına değil mi ki tamah edenlerin

Hakları olmadığı halde

Helal lokmama göz dikenlerin

Bense hamt ettiğim kadar direttiğim

Tüm haklarım

Tüm insanlığım ve doğrularım

Var olmanın verilmiş hükmüne binaen

Anne,

Sen olmasan bile yanımda

Ben varım bu dünyada

Ne tutuşur eteklerim

Ne de yangına körükle giderim

Aşkın afaki gölgesi değildir sığınağım

Çünkü

Ben aşkın ta kendisiyim

Yeter ki rahat uyu kabrinde

Seferi tanıklığında yıldızların

Mehtabın ışığı iken de korunağın

Dualarım seninle

Bildiğim o ki:

Seninkileri de eksik etmediğin kadar

Mealiyim ben tüm güzelliklerin

Güzel kaldığım kadar güzel b/aktığım

Ne bir heves ne de bir şehvet

Masum kaldığım kadar beyaz kimliğimle

Bil ki ve bilsinler de

Asla solmayacağım

Elbet sadece ve sadece O’nun izniyle ve izinde…