Edebiyat ve Kültür Platformu
Deprem
Deprem
Bu gün matemim var, dokunma bana
Viran oldu ruhum,çöktü dünyam
Ağıt
Bugün matemim var, taş bile dayanmaz.
Ciğerler söküldü, ruhlar paramparça,
enkazın altında canlar kaldı.
Ana diye bir ses vardı, yarıda sustu.
Kardeş diye uzanan nefes toza karıştı.
Sesler kısıldı, çığlıklar yoruldu.
Ne uzatacak bir el kaldı,
Ne tutunacak bir dal.
Toprak üstü sağır,
gökyüzü dilsizdi o gün.
Yıkıntılar adımı ezberledi,
taşlar tanıdı yüzümü.
Ben kendimi enkazla örttüm,
ölümle değil hatırayla kaldım.
Nefesim kesildi,
sesleri ruhuma mühürlendi.
İçim hâlâ toplanmayan bir yıkım
adını her gün çağıran bir ağıt gibi.
Ana sesi yarım kaldı,
Kardeş nefesi toz oldu.
Bir çığlık vardı göğe çıkan,
Bir daha duyulmayan.
Ah enkaz, ah taş,
adımı sen ezberle.
Bugun matemim var
Sesimi duy beni sen sakla.
Deprem başlıklı yazı Fatima Ahmet tarafından
02.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.