Dide İ Giryan

DÎDE-İ GİRYÂN

Kalemim kırgın bugün, kelâmlar sesini kıstı,

Mürekkebe karışıp onca melâli kustu.

Kara yazgı silinmez, nefes kesen kâbustu,

Düşdüm bir kere yere, olmaz teselli eden

Derdime derttaşım ben, medet ummam kimseden.

Kederim süzülüyor, dîdeler kanlı giryân,

Ruhum bedenden kopmuş, zihnim dünyadan üryân.

Acılardan perişan, ciğerim olmuş püryân,

Durmadan kor ateşte, bir ben yanarım neden

Hayâlim hep muhâldir,medet ummam kimseden.

Acımı dindirmeyin, bir köşede ağlarım.

Derman bulunmaz hâlde, nazarımı bağlarım.

Ayaz vurmuş ömrüme, ıztırapla dağlarım,

Bîtâp ve yorgun düşmüş,nar olmuştur bu beden

Sığmaz cihana hüznüm, medet ummam kimseden.

Yüreğim bir enkazdır, viranedir her yanım.

Yabancı her bir çehre, çekilir damardan kanım.

Sükûtun girdabında, feda olsa da canım,

Ciğerim harap olmuş,gelmesin artık giden

Yalnızlığa baş eğsem, medet ummam kimseden.

Zamanın çarkı döner, öğütür umutları.

Gözümde bulutlanır, hasretin hudutları.

Kendi külümden doğup aşarım boyutları,

Maziyi dünde bırak,akmasın boşa diden

Gönül tahtım yıkılsa, medet ummam kimseden.

.. Fatima Ahmet ..

..07.07.2026..

..Muhammes..

..7+7-14 hece..