Kusura Bakma

“Usta, bizim işyeri kapandı, iki aydır işsizim,” deyince,

“Yarın öğleden sonra gel, konuşalım,” dedi otelin adresini vererek.

Çok sevinmiştim. Özellikle kış aylarında sahil kentlerinde iş bulmak çok zordur; oteller ve bazı işletmeler kapalı olur.

Verdiği adresi sora sora buldum, ve otelin önünde beni o karşıladı. Ofise geçtik, aşçıbaşıyla tanıştırdı,çay ikram edildi ve bir yandan iş başvuru formunu doldururken beni övmeye başladı: “Çalışkandır, istikrarlıdır, işi bitirmeye odaklıdır, pratiktir vs." gibi 

Aşçıbaşı:

“Şubatın altısında sana haber veririz. Evraklarını hazırla, ayın onunda da işbaşı yaparsın,” diyerek müjdeyi vermişti..

Alacağım maaşı da söyleyince el sıkışıp anlaştık. O güzel cümle kulaklarımda çınladı:

“Hayırlı olsun.”

Aradan iki değil, üç hafta geçti ama çıt çıkmadı.

“Ben başka yerlere bakacağım, usta,” diye mesaj attığımda şu cevabı aldım:

“Ben oradan ayrıldım, sana da haber vermeyi unuttum,kusura bakma!”