Makyaj Yapmak

“Kızların istediği; ev, araba, iş güç, askerliği yapmış olmak… İstemediği ise yalan, küfür, aşağılama, saygısızlık ve şiddet.” diye geçirir içinden.

“Doğan güne yeminler olsun ki, elini sıcak sudan soğuk suya sokturmayacağım. Seni kraliçeler gibi yaşatacağım, adeta pamuklara saracağım. Eğer bir damla yaşını akıtırsan, aldığım her nefes bana haram olsun.” diyerek sevgilisinin elleri tutup itifatlarını sıralar  ama  vesveseye kapılır:

 “Acaba bir sağlık sorunu mu var? Çocuk sahibi olamayacak mıyız?” diye düşünür.Sormaya da utandığı için dolaylı sorularla kısırlığın genetik olup olmadığını anlamaya çalışır:

— Teyzen var mı?

— Var, üç tane.

— Kuzenlerin?

— Beş tane de kuzenim var. Hepsini kardeşim gibi severim; kimi memur, kimi işçi, kimi pazarcı.

— Çocukları sever misin?

— Severim, hem de çok. Nerede bir çocuk görsem öpüp okşamak isterim.

Kız: “Eveleyip geveleme, ne söyleyeceksen açıkça söyle!” der.

— Ya, şey…

— Ney?

— Hani ‘kadınların istediklerini istememek, istemediklerini istemek’ vardı ya…

— Hee…

— Aklım karıştı, onu anlayamadım.

— Her kadının güzelleşmek isterken bazen çirkinleştiği anlar vardır; makyaj yapmak gibi… Ben, özel günler hariç makyaj yapmak istemiyorum. İkincisi ise köye yerleşmek istiyorum; ekip biçmek, belki de birkaç kuzu yetiştirmek…