TUTUNUR ÝNSAN

Hayat dediðin ne ki,
Dün, bugün ve yarýn belki...
Bir tutam sevinç,bir avuç hüzün
Ve çokça hayal,çokça umut
Bir tadýmlýk mutluluk,
Yaþamak için bir sebep bulur insan.
Gözyaþýnýn tuzuna,tebessümün ucuna
Kalabalýklar içindeki yalnýzlýða
Ýçimizi ýsýtan gün ýþýðýna
Geceyi aydýnlatan mehtaba
Ýnsan ruh haline göre,
Bunlardan birine tutunur,
Ve yaþamak için,
Mutlaka bir sebep bulur.
Yeter ki,yürekten istesin.
****
Bir gün, aþýk olur birine,
Onun bakýþýna, gülüþüne tutunur
Gözlerine,sözlerine,
Hasretine, vuslatýna,
Vefasýna,sevdasýna tutunur.
Ayakta kalmaya gücü yokken bile,
Hayatta kalmaya nedenleri varsa eðer,
Sevginin gücüne tutunur.
Düþmez öyle kolay kolay.

***
An gelir,
Doðaya,mevsimlere,
Bahara,yaza,kýþa,
Dalda göz kýrpan kuþa,
Yapraðýn rüzgarla dansýna
Düne,bugüne,yarýna
Geçmiþe, geleceðe,
Anýlara, acýlara,
Þarkýlara,þiirlere,
Arzulara heveslere,
Hatta pamuk ipliðine
Uçurumun kenarýnda bile
Kendi gölgesine tutunur
Yeter ki istesin insan,
Tutunacak bir dal bulur her zaman...

MELAHAT ÇETÝNKAYA