Dudak Payı Cinayet

Altı kış aşındı tabanlarımda,

Nihayet eşikte duruldu nefes.

Bir mühlet bilendi dudaklarında,

Henüz kanamayan, incecik bir kes.

Dudak payı kadar şimdi cinayet,

Aklının etine bir iğne battı.

Kus artık, ağzında çürüyor niyet,

Sessizlik sivrildi, araya yattı.

Birkaç felçli hafta, sökülen tırnak,

Beklemek, boynumda daralan urgan.

Zaman, dilsiz bıçak...

Durdum.

Eşiğe yığıldı bu kemik, bu kan.

Çatladı ağzımda çiğnediğim cam,

Arafın dibinde söküldü şuur.

Bitsin merhametle kurduğun idam;

Ya tek "evet"le sar, ya alnımdan vur.