Altı kış aşındı tabanlarımda,

Nihayet eşikte duruldu nefes.

Bir mühlet bilendi dudaklarında,

Henüz kanamayan, incecik bir kes.


Dudak payı kadar şimdi cinayet,

Aklının etine bir iğne battı.

Kus artık, ağzında çürüyor niyet,

Sessizlik sivrildi, araya yattı.


Birkaç felçli hafta, sökülen tırnak,

Beklemek, boynumda daralan urgan.

Zaman, dilsiz bıçak...

Durdum.

Eşiğe yığıldı bu kemik, bu kan.


Çatladı ağzımda çiğnediğim cam,

Arafın dibinde söküldü şuur.

Bitsin merhametle kurduğun idam;

Ya tek "evet"le sar, ya alnımdan vur.

( Dudak Payı Cinayet başlıklı yazı harun-beyazoglu tarafından 22.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu