Parmak Ucumdaki Zaman

Sarı bir lambanın cılız, titrek ışığında,

Bekliyorum gecenin en tenha sokağında.

Ahizede sesim sakin, içimde fırtınalar,

Bir sigara bahanesiyle, dursun artık zamanlar.

Tül perdenin ardında telaşlı bir silüet,

Gözün evin içinde, halinde tatlı bir zahmet.

Sen yakalanma korkusuyla usulca titrerken,

Ben dünyayı unuturum seni öyle izlerken.

Parmaklarımın ucunda yanan tütün değil, zaman,

Hiç bitmesin diye gökyüzüne yalvaran bir adam...

Köz her parladığında yüzüne vuruyor ışığı,

Görmüyorsun aşağıda, ateşten beter yanan aşığı.

Son dumanı savururken usulca kayboluyorsun,

Karanlık odanda kendi uykuna dalıyorsun.

İzmarit düşüyor yere, sokak yine buz gibi,

Soğuk yutuyor usulca, göğsümdeki ateşi.