Sudan çıkmış balık gibiydi; hüzün ise o tertemiz yüreğini kara bulutlar gibi sarmıştı. Konuşmak istemiyor, gülümsemek dahi güç geliyordu. Mevsimlerin, renklerin, zevklerin ve saatlerin onun için artık hiçbir anlamı yoktu. Belki kaçmak istiyordu; hem şehrin gürültüsünden hem de yaşadıklarının düşündükçe acı veren küllerinden… İçten içe hep kendini suçluyor, en büyük düşmanının yine kendisi olduğunu düşünüyordu. Kendi kabuğuna çekilip ölene dek kimseyle görüşmek istemiyor ve yaşadığı aşkların vefasızlığından dem vuruyordu: “Onu çok sevmiştim, ne kadar değer vermiştim,” diye başlayan şiirler yazmak istiyor fakat her seferinde yazarken aynı acıyı yeniden hissetmek istemediğinden vazgeçiyordu.
Önce mektup yazıp her şeyi anlatmak istedi. Evinde ona ait ne varsa bütün eşyaları attı, galerideki tüm resimleri sildi; telefon numarasını, hatta ev adresini bile değiştirmek istedi. Unutmak istiyordu olup bitenleri, ama kolay olmayacağını da biliyordu. İlişkileri alışkanlıktan ziyade bağımlılığa dönüşmüştü. Sesini duymak, sıcacık tenine dokunmak ve bazen öpüp okşamak istiyor olsa da yemin etmişti: bu ilişki bitecek.
Yakın dostlarıyla selamı sabahı keser hâle gelmişti. Onlar da şöyle düşünüyorlardı: “Sevgilisi olunca bizi silip attı.”
O gün aslında sıradan bir gündü; akşam yemeğini yedikten sonra balkona çıkıp yıldızlara bakacak, hem astrolojiden hem de psikolojiden konuşarak çaylarını yudumlayacaklardı. İnternetten aksiyon içeren filmleri beraber seçip izledikten sonra odalarına geçip aşklarını tazeleyeceklerdi.
“Sen benim her şeyimsin,” dedi kadın ve çorap söküğü gibi arkası geldi; tatlı sohbetleri yerini atışmalara bırakıverdi.
-Senin hiçbir şeyin değilim; olsaydım istediğimi yapardın.
-Yine aynı mevzu mu?
-Ne istediğimi biliyorsun.
-Biliyorum, ama bunu kaç sefer konuştuk? Kapatalım eski defterleri. Ben bu yaşımda “anne” olmak istemiyorum,diğer eşimden iki çocuğum var zaten; bugün evlenseler torun sahibi olacağım.
-Ama düşünürüz demiştin.
-Bunu üç yıl önce söylemiştim ama şu an elli yaşındayım. Hem doğurmak istesem de doğuramam çünkü tüplerim bağlı.
-Demek öyle ha… Neden daha önce söylemedin?
-Hiç sormadın ki…
