
Kime baksam boşluk,
Kalbimde hep senin izin.
Dokunduğum her şey,
Senden kalma derinlik.
Dudaklarım başka isimler dener,
Ama hiçbiri sana benzemez.
Sesim kırılır gecenin ortasında,
Kendi yankımı bile tanımam…
Başım eğilmez derlerdi,
Ama senin yokluğunda çökerim.
Görmediğin yaralar büyür içimde,
Sessizliğim bile seni bekler…
Sen uçurumun en dip yerisin,
Düştükçe kaybolurum …
Adını yazdım geceye ben,
Silinmez hiçbir şekilde…
Bir ülke kurdum kederden,
Her sokağında sen varsın,
Kaçamam kendi içimden,
Nereye gitsem sen varsın…
Fırtına kopar içimde gizli,
Dışım taş kesilmiş gibi.
Yorgun bir masal kahramanı kalbim,
Sonunu bilmeden yürür gibi.
Gece omzuma çöker ağır,
Zaman eğilir, bükülür sensiz.
Bir çocuk gibi ararım izini,
Unutulmuş masalların içinde.
Ne uyku sarar gözlerimi,
Ne sabah affeder uykusuzluğumu.
Aynalar susar yüzüme bakınca,
Sen gidince ben de eksildim…
Sen uçurumun en dip yerisin,
Düştükçe kaybolurum …
Adını yazdım geceye ben,
Silinmez hiçbir şekilde…
Bir ülke kurdum kederden,
Her sokağında sen varsın,
Kaçamam kendi içimden,
Nereye gitsem sen varsın…
Yazarın
Önceki Yazısı