Edebiyat ve Kültür Platformu
Tercan Yaylacık Köyüne Uzanan Hasret
Benim güzel köyüm
Erzincan’a uzanan selamım benim
Tercan’ın koynunda saklı Yaylacık köyü
Taşını toprağını özlediğim köyüm benim.
Yollarında çocukluğum kaldı
Patikalarında ayak izlerim
Her rüzgar estiğinde sanki
Adımı çağırır dağların serinliği.
Tandırda vurduğun lavaş ekmeğin kokusu
Sabahın ilk ışığında sarardı içimi
Yayıkta yaptığın tereyağının tadı
Hiçbir sofrada bulunmaz şimdi.
Köpük köpük buz gibi ayranın
Yorgun gönlüme serinlik verirdi
Bir tas içince insan
Dertlerini rüzgara bırakırdı.
Horozun seher vakti ötüşünü
Uyandıran o eski sabahları özledim
Bağları, bahçeleri
Toprağın bereket kokusunu özledim.
Çırtanın buz gibi soğuk suyunu özledim
Avuçlarıma alıp kana kana içmeyi
Değirmenin dönen taşını
Un kokusuyla dolan o eski günleri özledim.
Doğan dedenin türbesinde oturup
Köyümü seyretmeyi özledim
Rüzgarın saçlarımı okşadığı o tepede
Geçen zamanları düşündüğüm günleri özledim.
Benim güzel köyüm…
Yaylacık’ta kalan hatıralarım
Ne şehirler unutturabildi seni
Ne yıllar silebildi izini.
Geçen zamanı da özledim ben
O sade, o temiz günleri
Bir selam gibi uzanır kalbim
Erzincan’a, Tercan’a, köyüme doğru.
Bir gün yine döneceğim sana
Toprağına basacağım özlemle
Ve sessizce diyeceğim ki
Ben geldim köyüm
Çırtanın suyuna değirmenin ununa
Doğan dedenin gölgesine geldim...
Hüseyin YANMAZ
12.03.2026
Erzincan’a uzanan selamım benim
Tercan’ın koynunda saklı Yaylacık köyü
Taşını toprağını özlediğim köyüm benim.
Yollarında çocukluğum kaldı
Patikalarında ayak izlerim
Her rüzgar estiğinde sanki
Adımı çağırır dağların serinliği.
Tandırda vurduğun lavaş ekmeğin kokusu
Sabahın ilk ışığında sarardı içimi
Yayıkta yaptığın tereyağının tadı
Hiçbir sofrada bulunmaz şimdi.
Köpük köpük buz gibi ayranın
Yorgun gönlüme serinlik verirdi
Bir tas içince insan
Dertlerini rüzgara bırakırdı.
Horozun seher vakti ötüşünü
Uyandıran o eski sabahları özledim
Bağları, bahçeleri
Toprağın bereket kokusunu özledim.
Çırtanın buz gibi soğuk suyunu özledim
Avuçlarıma alıp kana kana içmeyi
Değirmenin dönen taşını
Un kokusuyla dolan o eski günleri özledim.
Doğan dedenin türbesinde oturup
Köyümü seyretmeyi özledim
Rüzgarın saçlarımı okşadığı o tepede
Geçen zamanları düşündüğüm günleri özledim.
Benim güzel köyüm…
Yaylacık’ta kalan hatıralarım
Ne şehirler unutturabildi seni
Ne yıllar silebildi izini.
Geçen zamanı da özledim ben
O sade, o temiz günleri
Bir selam gibi uzanır kalbim
Erzincan’a, Tercan’a, köyüme doğru.
Bir gün yine döneceğim sana
Toprağına basacağım özlemle
Ve sessizce diyeceğim ki
Ben geldim köyüm
Çırtanın suyuna değirmenin ununa
Doğan dedenin gölgesine geldim...
Hüseyin YANMAZ
12.03.2026
Tercan Yaylacık Köyüne Uzanan Hasret başlıklı yazı Hüseyin Yanmaz tarafından
08.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.