Sancılandı mı Şair Doğan Güneş Misali Şiir

Ahkâmın baş şehriydi insan isyanın da

Yâd edilesi nice güzellik kaldığı kadar dünde

Ve işte meşakkatli bir ömre sadık hayatın şiir dilinde

Sancılandı mı şair doğan güneş misali şiir

Sevdi mi yürek kırmadan incitmeden

Yeri geldi mi uzaktan usulca

Kırgın çiçeklerin nadide öncüsü

Kâh gül kâh gelincik

Kırdılar mı da dalını

Ve işte üzerine serilesi

Ölüm örtüsü

Ölüm sessizliğinde vicdansız suretler

İnsan benzeri kendini nimetten sanan sevgi fakirleri

Adı çıkmışsa bir kere dokuza

Varsın inmesin sekize daha da çıksın doruğa

Adı aşk adı hidayet

Gönül gözüne eşlik eden o muazzam dirayet

Öncesi çocuk sonrası ölüm

Anda saklı hüzün yarına çıkmasa ne ki ne?

İfşa edilesi mahremin mabedin kirine bulaşsa ne ki ne

Zalimin tinine yok iken itibarı

Rabbin titrine sadık inanan kulun itikadı

Ah, be hafız:

Yalnız geldim yalnız gideceğim ki:

Razıyım katıksız

Sevdadayım eşlik eden nice niyazım

Aşkın Hünkârı biricik Rabbim

Meskenim de mabedim de kıblem de

Götürsün yolum beni O’nun Dergâhına

İnsan ki anlamaktan aciz

Göremediler hala gerçek yüzümü

İnsan ki:

İnançtan uzak

Ve kurulası nice tuzak

Ben miyim şimdi safiyet dolu beşer?

Adı safa çıkmış ya da mecnuna

Aşkın kekremsi tadında salınan bir dua

Bir kitap

Bir şiir

Bir de mersiye

Andıkça atamı dünümü

Ar bildiğim nefesim ve aciz kudretim

Aşk bildiğim

Gönül tekkem

Dibi su alansa yürek teknem

Bir bastım ki mayına

Göremedim önümü

Arkamı da

Bilemedim hançeri saplayacak olanın kinini kirini nefretini

Boca ettiği bunca yalan ve ziftin yanında

Elbet kirlenmedim de

Yine de uçuşan zanlar

İnandıkça inanan zalim insanlar

Yalnızlığım baki

Alabildiğine iyi niyetli

Saf tuttuğum şu maliki

Elbet koruyacaktır Âlemlerin Rabbi

Aşk ki kutsalım

Kutsanmış duygularım ve efkârım

Allah yolunda olduğum kadar taşa tutanların

Anladığı o ki:

Benmişim ben hayal ürünü

Benmişim ben gerçeklerin tütmediği zaman dilimi

Yan basmadım

Dostumu kardeşimi satmadım

Gel gör ki

Öylesine bir satıldım

Rengim muallak

Yarınlarım müphem

Zerre kadar da yok iken kıymetim

Desturum saklı elbet

Ölsem bile bu kalem bu yürek

İlelebet kükreyecek

Na’şım sükût

Varlığım hidayet

Gönlümde saklı asalet

İnancım o ki: vuku bulacak her kademede Adalet.