“Bazı Kadınlar”

Bazı kadınlar…

çocukluğunu hatırlamak istemez.

Çünkü o yıllar, bir çocuğun taşıyamayacağı kadar ağır gelmiştir.

Evleri vardır ama içlerinde eksik kalan bir şeyler hep olur.

Sevgi yarım kalır,

anlaşılmak ertelenir,

çocuk olmak ise çoğu zaman unutulur.

Bazı kadınlar erken büyür.

Oyun oynamayı değil,

susmayı öğrenir.

Bir bakıştan anlam çıkarmayı,

bir sessizlikten cümle kurmayı…

Herkes onları güçlü sanır.

Çünkü yıkıldıklarını kimse görmez.

Çünkü her şeye rağmen ayakta kalırlar.

Ama içlerinde hep bir yer vardır…

yarım kalan,

konuşamayan,

sadece hisseden.

Hayatlarına insanlar girer, çıkar.

Kimi iz bırakır, kimi sadece geçer.

Ama her seferinde biraz daha öğrenirler:

İnsan, en çok eksik kaldığı yerden sınanır.

Bir yerde dururlar…

Kaçmadan, saklanmadan,

kendilerine bakarlar.

Geçmiş değişmez.

Ama insan, kendine nasıl davranacağını öğrenir.

O andan sonra

sessizlik bir kaçış olmaz…

bir güç olur.

Dünya hâli…

Bazı kadınlar kırılarak değil,

içlerinden geçerek güçlenir.