Görünmez Yâreler

Görünmez Yâreler

Başka bir bahar bilmedi gönül 

Senden ayrı gül-i şen suskun

Sûzân-ı akşam güneşi 

Ay'a bıraktı gönlümü...

Vakti geçti son dem-i

Ayrılık, gülistanın son gülü

Beyhûde taçlarına sürgün bir hayat...

Bir duada şimdi;

berg-i hazân gibi dökülen umutlar...

Görünmez yâreler,

Gözler de eskirse!

Yüreğin goncaları 

içimizde son oldu. 

Avuçlarımızda

soğumuş bir kül kurusu,

Aşkın dilsizi ve şimdi adı,

nâlâna yanaşır.

Gömülmüş tozlarıyla,

mabetler bir yarım cümle; 

Kapatmaz ah-ı sûzânı.

Görünmez yâreler,

Gözler de eskirse!

Sırrını rüzgâra vermiş bir vaveyla...

Kendi kuytusuna yankılanır insan.

Zamanın eli...

Zamansız değer kabrimize.

Ne kervan geçer artık

Bu ıssızlık

niye?

Bir tek kelamı olmaz

mühürlenmiş dudakların.

Arasından bir yerde

lâl olur zaman.

Söylenmez yâreler,

Diller de eskirse!

Aynada duran,

senden geride...

Sureti, çizilmemiş bir yola düşer.

Grileri bilmeyen o yabancı,

yüzünde çizgileri çoğalan 

ihtiyar beden...

Toprağın kucağına savrulur.

Renklerin gölgesinde kalan

bir berg-i hazân.

Ne gülün kırmızısı,

ne de akşamın o sûzân yangını…

Görünür yâreler,

Kalpler eskimezse...

Tcpassenger_ierdoğan

24.04.2026/Ankara