Ben Bir Köy Çocuğuyum

Bir köy çocuğuyum ben
Açılmadı gözüm...
Sokakları kurşun kokan şehirlerde.
Sakın ha !demeyin kokar mı kurşun.
Öyle ağırdır ki kokusu.
Yedi düvel düşünde bu hınzırın.

Ölümler var grisinde,
Bazan bir kan davası olur.
Bazan kardeş kavgası...
Daha yazmadım ,
Bitmeyen o savaşı...
Bekliyor andacında ecel hazirun...

Ben bir köy çocuğuyum,
Ayakları çamurlu,
Toprak kokar düşleri.
Bilmem yalanı dolanı...
Gözlerimde ülkem, ülküm.
Daha söylemedim son sözümü...durun.

Yediğim önümde ,yemediğim de.
En lüks yiyeceğim burun kıvırdığınız,
Bulgur pilavı,yanında baş soğan...
Bilmem o lüks menüleri,
Gavga var dediler sol yanımda...
Anlamadım gerçi...bir bilene sorun.

Ben Anadoluyum,yaşarım habersiz dünyadan.
Boğazıma takılır bir kardeş gözü.
Ölümler, ölümler, ölümler...
Sanırlar öldürmekle bitirirler bizi.
Bırakın viran olsun evim barkım...
Ölümlerle düğün kurdum asırlarca ,
Ben işte o ırkım...
Ben işte O Türküm...

Bir köy çocuğuyum, kinimle büyüdüm.
Asırlar bana,ben asırlara...
Dedemden emanet almadım,
Çalmadım,çırpmadım...
Bulmadım...
Torunlarıma borçluyum...
Her karışını bu vatanın...