Doğmadı Mehtabım

Bu akşam yine mehtabı bekledim.
Buluda koştu,doğmadı mehtabım.
Geceye küstüm ya... habı bekledim
Ki, masivaya sığmadı mehtabım.

Önce yıldızlar sığındı buluda.
Sonra ay düştü,döğündü buluda.
Ben aşkım diye öğündü buluda.
Gecelerime yağmadı mehtabım.

Bilsem ki düşer bedenden toprağa.
Bir bahar vakti nedenden toprağa.
Hatıra kalmış gidenden toprağa.
Gül suya düştü,değmedi mehtabım.

Aşkı zor yaşar ,ki sessiz zamanlar.
Korkmayın biz de sizdeniz zamanlar
Şakaklarında çerağ,iz zamanlar.
Düştüm kırıldım ,eğmedi mehtabım.

Vakit geldi zahir yol aynı yine.
Orda sen eksiksin,sol aynı yine.
Karanlık geceler ,hol aynı yine.
Ölüme sözüm (var),boğmadı mehtabım