Boşuna Bekleme

Boşuna Bekleme

Oturdun kalkmadın yerinden

Selam bile vermedin içten

Karpuzda otura otura büyür

Elbet birisi kaldırır yerinden

Düz yokuşta bekledim gelmedin

Esen yele karıştım sana gelemedim

Rüzgâr sürükledi viraneye dönemedim

Gelecek yolu bulursan bulursun beni

Fark etmez sensizliğe yedim müebbet

Burada kurtla kuşla ederim muhabbet

Sen artık yalnız kaldığını bil dua et

Ben sabrı buldum seni bulmasam da olur

Boşuna bekleme buraya gelmez kervan

Dünya böyledir böyle devam etmez devran

Elbet senin de iyileşmez o yaran

Ben devasını haktan buldum sende bulma

Aşık Mehmet’im aşktır senin hazinen

Elbet Mevla’dır kulunu güldüren

Halim nicedir elbette ki odur bilen

Bilen bildikten sonra halimi

Senin bilmene de gerek yok

Mehmet Aluç