TESBİH

                                                     TESBİH

Yıllarca çekilmiş bir tesbih. İp işte yıllarca sağlam durmaz ya; inceldiği yerden kopmuş.

  Bizim tesbih taneleri, kürek mahkumlarının hürriyetlerine kavuşması gibi, hepsi sağa sola kaçışmış. Bin bir zorlukla isyanı bastırmışsın, almışsın, hepsini saymışsın tek tek eksik var mı diye. Yok şükür. Dizmişsin ipe. Bir de kopan yere düğüm.

 Elindeki doksan dokuza bakıp, bir düzene sokmanın gururu ile nefesini vermişsin.

 Sıra tekmil verme zamanı. Parmak yardımı ile taneler teker teker itilmiş.

  O da ne!

 Atılan düğüm engel. Şakur şukur resmi geçit tamamlanamamış. Hangi akla hizmet, kopan ipe boncuk dizmek?

  Koptuysa ip, atacaksın, yenisini alacaksın.

 Ders alana.

 İki insan arasında geçen yüzlerce hatıra. Bazısı hüzünlü, bazısı neşeli. Ağladığın, güldüğün, öfkelendiğin, hasret çektiğin tesbih taneleri. Aradaki bağ, iki insanı birbirine bağlayan ve hatıraları bir arada tutan ip.

 Bu ip olur ya kopar. Zaten geneli kopar. Yani sağlam olanlar nadirdir. Her kopuşta , hatıralar saçılmasın diye ; birer düğüm atarsın, kopan yere.

 İlk kopuşlar , hatıraları toparlamak pek problem olmaz. Sadece kopan kısımda zorlanılır.

                                                       1

Tam oraya geldiğinizde bir tıkanıklık olur. Yürekte bir acı belirir, bazen de öfke. Tesbihin uzunluğu nenemin çektiği binlik tesbih ise bu bir düğüm sorun oluşturmaz. İp kısa ve boncuk sayısı otuz üçlük ise; yani bağ zayıf , hatıra sayısı az ise düğüm bir tane de olsa zorluk çıkarır. Çünkü insan, hatırası kimde çok ise o kişiye aittir.

  İp uzun, hatıra sayısı uzun olsa da, düğüm sayısı fazlalaşmışsa artık çekilmez oluyor. Belli bir aşamadan sonra düğüm atmayı bırakmak gerekiyor. Kopmuşsa ip,, dağılmışsa boncuklar, eline süpürge bir de kürek dağılan boncukları süpür ve çöpe at.

  Acımasız gelse de  seni yormasından iyidir vesselam…