Koca Dünya

Ey Gidi Koca Dünya

Hayat akıp giderken,  şaşkınca bakıyorum,

Doğan her yeni güne, umudu ekiyorum,

Tuttuğum her küreği,  boşa mı çekiyorum?

Ey gidi koca dünya beni mi sınıyorsun?

Uçurduğum güvercin pike yapıp iniyor,

"Gül kokulu yaralar" için için kanıyor,

Diyorlar ki sükut et dünya yine dönüyor

Ey gidi koca dünya bana mı dönüyorsun?

Şu avare hallerim bir kuş gibi kafeste,

Bir hüzün terennümü alınan her nefeste,

Soluk soluğa kalıp, yürüyorum aheste,

Ey gidi koca dünya, saklanıp siniyorsun.

Karnını büyütenler,  günden güne şişiyor,

Buz tutmuş hayallerin her zerresi üşüyor,

Gözde saklanan yaşlar birer birer düşüyor,

Ey gidi koca dünya, tutuştun yanıyorsun.

Kul Fikret kalemiyle,  süzülenler ateşse,

Hece hece toplanıp yazılanlar ateşse,

Harflerle resim gibi çizilenler ateşse,

Ey gidi koca dünya, söner mi  sanıyorsun?

Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret)

30 Nisan 2026 Saat 00.15

Güzelçamlı/Kuşadası