Bizim Çöpçü Mehmet

Görünürde acep çöp var mı diye, 

Bir sağa bir sola yürüyüp yaya,

Nefes nefese bak yorulmuş baya,

Gezer de yerleri süpürür Mehmet. 

Önünde çöp görse durur orada,

Gözü yok ne pulda ne de parada, 

Seslensen koşar iş kalır yarıda,

Boşanır terleri köpürür Mehmet.

Sever onu herkes adamın dibi,

Masum duruşu var sanki bir sabi,

Düşüp yerde duran bir meyve gibi,

Dökülür lifleri keperir Mehmet. 

Süleli'nin dostu muhabbet sever,

Kızdırırsan onu öfkeyle söver,

Takarsa birine başından savar, 

Sonunda ipleri koparır Mehmet.