Bir sabah uyandım

Bir sabah uyandım,

İçimde adı konmamış bir hafiflik

Sanki bütün yüklerim

Geceyle birlikte çıkıp gitmiş.

Camı açtım,

Soğuk hava yüzüme değdi

Ama üşümedim,

İlk kez içim sıcaktı çünkü.

Aynaya baktım uzun uzun,

Tanıdık ama değişmiş bir yüz

Gözlerimde eskiden kalan o yorgunluk yok,

Yerine sessiz bir direnç var.

Bir sabah uyandım,

Kimseye kızgın değildim

Ne geçmişe, ne de kendime

Hepsi durmuş, ben yürümeye başlamışım.

İçimden bir cümle geçti:

“Devam et…”

Ne kadar zor olursa olsun

Bu sefer yarım bırakma.

Ve ben o sabah,

İlk defa gerçekten uyandım.