Utandım

Utandım

Bal arısı can dişinde işledi
Ayıya sunulan, baldan utandım
Gündüz hayal etti, gece düşledi
Yardıma koşmayan, koldan utandım

/

Bebe gibi ilgi ister kucaktan
Sütü kaynar taşar, her gün ocaktan
Bu yanda ekinler, yandı sıcaktan
Boşa akıp giden, selden utandım

/

Söze gölge düşer, baskın imalar
Başka tele vurgu yapar temalar
Aynaya akseden, bildik simalar
Dilinde diken var, gülden utandım

/

İnsanlık bir şeref, sunulmuş bize
Bin bir nakış sanat, çizildi yüze
Sanki nazar değdi, gelindi göze
Sürüye karışan, kuldan utandım

/

Bu topraklar ne insanlar büyüttü
Bir hortum geldi de, her şeyi yuttu
Asırlık beşiğe, koydu uyuttu
Çömlek bile olmaz, kilden utandım

/

Malkoç Ali şehir havası koklar
Hormonlu gidişat, tekeri tekler
Bu milleti ancak, milli ruh paklar
Ziyneti yabani, ilden utandım

Ali Rıza Malkoç
Bursa, 22.09.2006