Özledim
Hasret kaldık huzura, bir yudum olsa kâfi
Kaprislerden arınmış, sadeliği özledim
Maddeye esir düşen, insan olur mu safi?
Duyguyla akortlanmış, önceliği özledim
Çıkar uğruna bozduk, zaten şaşmış mizanı
Güçlüye kalkan ettik, kör ederek vicdanı
Mazlumun ahıyla bak, yıkıldı hak divanı
Olmayan adaletin, hukukunu özledim
Eskiden dert ehlinin, bağrı sessiz yanardı
Yürekteki yaralar, için için kanardı
Dost kıymetin bilenler, vefa ile anardı
Kervanı belli olan, gam yükünü özledim
Yad ellere özendik, unuttuk has mirası
Gösterişe yenildi, töremizin esası
Üstümde eğri durur, elin taklit libası
Başkalaşmış kültürün, öz kökünü özledim
Perde kalktı aradan, bütün kirler saçıldı
Sağlam sandığım sandık, kırılınca açıldı
Gizlenen kokuşmuşluk, görülünce kaçıldı
İçi çürük cevizin, kabuğunu özledim
Riyadan uzak durup, mertlik olsa özünde
Yalan dolan bilmeden, sadık kalsa sözünde
Muhabbetin ateşi, hiç sönmese közünde
Doğruluk - dürüstlüğü, gerçekliği özledim
Özledim ben özledim, hep yolunu gözledim
Her daim vicdanımı, adaletle sözledim
Doksan olan derdimi, bu gidişle yüzledim
Esaretten kurtulmuş, insanlığı özledim
Ali Rıza Malkoç
Samsun, 18.11.2026
arm.web.tr
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu