Aşk Olsun

‘’Aşk, eski bir masal Âdem ile Havva’dan kalan…’’

Denmiş bir kere o halde bizler de o masalın devamını yazalım yaşayalım…

Müstesna renkler orkestrası, sevgili ve aşkın badiresi…

Melodiler kıvamında ömrün

Deşifre edilesi nice yalan.

Ah ’tan da öte ötesiz sanrılar

Aşk ise devasa bir kurdele saçların boğumunda

Sözcüklerinse alyuvarlarında saklı

Bilyeler gibi ışık hızıyla sökün eden

Tanrısal çöküşlerin vecizesi

İnsan olabilmeninse en aciz kudreti

Sevdam,

Nakşeden üslubunca

Hazzın da ötesinde

Mağdur bir iklimin bakiyesinde

Sönen rüzgâr

Savrulan nidam

Çelişkisiz geçerken zaman

Rakkasenin gölgesi

Renklerin ucubesi

Elbette siyah iken giyilesi

Ölüm öncesi

Gel gör ki:

Refüze ediyorum ben hüznü

Rencide edilse ne ki ömrün eş güdümü

Ne beylik ne beyhude

Aşkın ihalesi

Elbet kaldı bendenize

Masallar değilken yalan

Gerçeği tetikleyen şu devran

Dermanı baştan sona yanan

İçimin ateşinde çözülen

Bir çiy tanesi öncesinde

Öbür t/arafını sorma asla

Öykülerden şiirler derlemedim sanma

Aşk ki…

Keykubat misali…

Aşk ki:

Padişahları dahi

Dize getiren yüreğin fermanı.

Aşk ki:

Usuldan bir coşku

Aşk ki:

Sudan sebeplerle boş versen de hayatı

Aşk ki:

Kutsalı o rabıtanın

Özlemi öznesi ile seyre dalanın

Aşk ki…

Bir fasıl

Bir hikmet

Bir şüheda düş ki

Gözlerini kapatmaya ne gerek

Arsız yürek

Aşina olduğu kadar özleme

Amadesi duyguların

Ve işte baş veren dumanı ruhun

Ne köhne ne sıradan

Latif rüzgârı dahi dumura uğratan

Varsın olsun da aşk eski bir yalan

Yalanlara kanmaktan da öte

Aşkın yalan olduğunu bile bile

Aşka âşık olmanın hikmeti ile

Aşk olsun, sevgili beyzade…