Çünkü Sen En İhtişamlı Mevsimsin

Neyin yoksunluğu idi tüten ruhundan ve hangi dumanda boğuldun sen ki neferi olur olmaz duyguların en çok da o muteber iklimde savurduğun sessiz nidaların izinde ve işte yenik ve yanık addedilen yazılmamış mektupların nezdinde…

O halde yola devam en çok da

Haşmetinde yüreğin

Sevecen mevsimlere gıpta eden de değilsin

Çünkü sen, evet, sen

En ihtişamlı mevsimsin

Bazen kırık bir nota olabildiğin

Kırgın olmadığın kadar artık

Atıl duyguların izzeti nefsi

Meali belki de söylenmeyenin

Hem meşrebi geniş olsa ne ki

Kimi insan

Kimi zaman

Hani, yangından mal kaçıran:

Azat edilesi o takvim yapraklarında

Bir bir eksildiğin bahar rüzgârında

Üstüne alınmadığın kadar

Ne olmuş ki?

Azıcık farklı olduysan bilindiklerin nazarında

Latif

Nazenin

Şahsına münhasır o devasa yüreğinin

Kırık kanatlarına

Konan endamlı ve kısa ömürlü bir kelebek misali

Bazen afalladığın

Bazen şen şakrak sevdalandığın

Ne lakayt

Ne de altına imzanı atmadığın o akit

Kurgulu bir saat

Değilsin mademki

Kuralcı bir sülalenin de varsın olmasın ederi

Şunca kelam mıdır sırıtan

Söylenmedik ne mi kaldı ardından?

Ki

Bildiği kadar kendini insan

Biraz hüzün

Biraz kıvanç

Asılı kaldığın

Onca geri dönümü olmayan selam

Bilirim ki:

Sen, seferi yüreğim…

Nasıl da eşlik eden bir şarkı

Kuytular değildir hem mekânın

Ayan beyan çocuksu beyanın

Hem öğrenci ruhlu

Hem de olabildiğin o muallim

Aşkın esiri bir hüzzam

Eseri olduğun sevgiden yana mı derdin?

Sevdiğinden de öte

Sevildiğine binaen

En çok da Rabbin katında kabul gören

Dünyaların dünyevi mahareti

İklimlerin o muteber alameti

İndinde gök kuşağının

Varsın utançtan pembeleşsin yanakların

Dolgun ve doygun bir kuşa esinlendiğinden de öte

Sen ki:

Uçmaya hazır bir edeple

Şavkı ve şevki sözcüklerin

Aşkın kayrasına serilidir hem

Sarmalında bahşedilen rızkın ve nimetin

Ne öfkedir barınan yüreğinde

Ne de kibir

Kaç baytsa bu duyguların meali

O halde sadece savur küllerini

Doğmaksa yeniden

Doğmadığın ne malum?

Doğurduğun binlerce şiire namzet

Küskün olmadığından da öte

Küt saçlarında mevsimin

Bilmezler de yüreğinin yüceliğini

Külyutmaz deyişlerden çok öte

Kalp gözünle erdiğin o mertebe…