Altaylardan Anama Mektuplar 2

(Annelerin annesi Meryem Atmaca’dan Allah razı olsun.Nurlar içinde yatsın. Sonraki yıllarını fakirlik içinde geçirmiştir.

Fakirlik mi ? Sen dünyanın en zenginisin Meryem Anne.)

İki yılımızı doldurduk anam,

Rus süngüleri altında.

Her gün dram üstüne dram.

Gerçek can yoldaşı,

Afyonlu Bartuğ Onbaşı

Dün gece kan kusarak can verdi.

Tek hayali asırlar öncesi

Kırk erle Çin sarayını titreten

Kürşad’ın olmaktı çerisi.

Bizler Fatiha okurken

Ayaklarından tutup sürüklediler,

Onu kim bilir nereye gömdüler?

Hicri yıl : 1334 , aylardan mart,

Gökyüzü kapkara, toprak sert,

Rüzgar yüzümüzde kırbaç…

Götürmediler namlularla bugün işe,

Taş çekiyorduk demiryolundaki köprüye.

Ben Alperen Yüzbaşının delisi

İki yıldır esir Sencer Çavuş…

Can borcundan mı korktun vatana,

Şimdi ne diyeceksin anana?

Tifüs her gün onlarca can alır,

Kimsenin umrunda değil.

Sabahları, hemen de 

Suyla yapılmış kurtlu çorba.

İki dilim kuru ekmekle,

Yola çıkmayı bekliyor torba…

Gök mü çöktü yer mi delindi?

Hani diz çökmezdik?

Yoksa yine oyuna mı geldik?

…..

Aylar geçti aradan,

Bize bir müjde getirdi Rus komutan.

Altın karşılığı serbestmişiz yarın,

Bedelimizi ödemiş bir Türk kadın.

Allah razı ola…

Getirdikleri gibi bizi,

Kalan 1800 kişiyi

Doldurdular vagonlara…

Hoşça kal Ötüken,

Belki bir başka gün başka şekilde…

Dönüyorum anam,

Atalarımın yurdu Altaylardan

Baba ocağı Anadoluma…

Ben, esareti de görmüş,

 ……….Koca Sencer Çavuş… 

( 4.bölüm Bilge Kağan’ın sözlerinin etkisiyle kaleme alınmıştır.)