Ecel V'aktinde Gitme Kal Olmalı

İnsan insana yurt olmalı. 

Bağrında güllerin yetiştiği bağ,

sırtını güvenle yasladığı dağ olmalı

Derûnunda inciler saklayan umman,

uğrunda destanlar yazdıran olmalı. 

İnsan insana umut olmalı. 

Çaldığı kapıda her dem amâde

derdine ortak, müptelâ olmalı. 

Kederde teselli eden ehli hayr

yüzde tebessüm ettiren bahtiyâr olmalı. 

İnsan insana can olmalı. 

Sırrı kelâmına gönüllü sırdaş

muhabbetiyle demlenen olmalı. 

Kâlû belâdan beri cân-ı cânân 

bezm-i elestten mimlenen olmalı. 

İnsan insana fer olmalı. 

Bakışında baharın yeşerdiği nakış,

sevinçlere tuttuğu alkış olmalı. 

Varlığında huzur veren yâr

yokluğunda inleten gülizâr olmalı. 

İnsan insana nefes olmalı. 

Zorluk anlarında uzanılan el

her nidâda çağrılan "gel" olmalı. 

Ömrün tüm deminde arzulanan var

ecel v’aktinde "gitme kal’ olmalı.