Sencillik Oyunu

Senin sevdiğin yerden sevmeliyim seni

Olur da kaybedersem kendimi,

Nasılsa tutarsın yakamdan,

Öğretirsin sevmeyi.

Ya da dersin ki,

“Yaşa kuruya bakma,

Çek üzerine toprağı, git öl bir yerlerde.”

Senin kırdığın yerden kırılmalıyım sana.

Kendi kendime alınganlık kabul etmezsin sen,

İstediğin kadar değersiz hissettir,

Dağıt, örsele,

Gözlerine bakınca eriyip bitmeliyim.

Sadaka şefkatine,

Koşup sarılmalıyım.

Senin özlediğin yerden özlemeliyim seni.

Durup durup kokun tütmemeli burnumda,

Ne o öyle sesini duymak istemek falan?

Kendime gelmeliyim.

Zaten zamanın da yok,

Olur olmaz beni özlemeye.

Senin sustuğun yerden susmalıyım sana.

Konuşmak yakışmaz

Boğazımdaki serzenişlerimi.

İçimde kopan fırtınaları bile,

Sırf sen yorulma diye

Sessizce yutmalıyım.

Bir bakışın yeter bazen,

Bütün sözlerimi geri aldırmaya.

Ne varsa dilimin ucunda,

Gözlerine değince unutmalıyım.

Senin beklediğin yerden beklemeliyim seni.

Sabır dedikleri şey biraz da bu değil mi?

Mesafeden çok, kalbe bakmalı insan.

“Gel” deyince hizanda,

“Git” deyince fizanda

Bütün ömür kalmalıyım.

Senin yorulduğun yerden dinlenmeliyim mesela.

Dizlerimden inen karasuları

Ayaklarım inkâr etmeli.

En ağır sadakat biçimi

Aşka kölelik değil mi?

Sen severken,

Çarpan kalbine minnetle,

Senin sevemediğin kadar sevmeliyim seni.

Ama

Karşında şahlanan yılkı atlarımı

Dizginlemeliyim de.

Senin beklediğin yerden beklemeliyim seni.

Öyle kafama göre düşmemeli aklıma yüzün,

Bir anlık heves gibi de

Esmemelisin içimde.

Madem senden yana yanmak var,

Sanki hiç canım yanmıyormuş gibi

Usulünce yanmalıyım.

Doldurup taşırmadan,

Aynı közle, kıvamı yerinde.

Esaretimin gönüllü olduğunu

Beynime nakşedip,

Hiçbir şey olmamış gibi susmalıyım.

Senin kızdığın yerden kızmalıyım kendime.

Kendime, sana değil, kendime.

“Niye bu kadar sana dönüyor içim?” diye.

Senin gittiğin yerden gitmeliyim belki.

Aynı samanyolundan geçip,

Belki bir yerlerde yıldızına rastlarım diye.

Kalbimi uslu durmaya alıştırmalıyım.

Değersizliğimi bilerek,

Kalbimi uslu,

Gözlerimi puslu bırakmalıyım ki,

Haberi bile olmamalı

Tutsak benliğimden!

Sencilliği öyle abartmalıyım ki,

Boynum kopana kadar 

Baş eğmeliyim önünde

Vur emrini bekler gibi!

Senin sevdiğin yerden sevmeliyim seni,

Oyun bozanlık yaparsam,

Haddimi bildirirsin değil mi?