Bıkmadın mı

Ah gönül deli gönül, daha ne denir sana

Her gördüğünü insan, sanmaktan bıkmadın mı?

İyilik yapsan yine, kötülük döner sana

Namerde mert diyerek, kanmaktan bıkmadın mı?

Duvarını yıktılar, evini yol ettiler

Tozpembe güller açan, bahçeni çöl ettiler

Ağlamaktan gözünün, yaşını göl ettiler

Akıttığın yaşında, yunmaktan bıkmadın mı?

Bahar gibi görünüp, kara kışı saldılar

Dalından yaprağının, umudunu çaldılar

Sana karlar yağdırıp , onlar yazda kaldılar

Zemheri gönüllerde, donmaktan bıkmadın mı?

Tıkadın kulağını, duymadın çağrıları

Dostun attı ilk taşı,  görmedin doğruları

Aldığın yaralardan, çektiğin ağrıları

Ekmeğini kanlara, banmaktan bıkmadın mı?

Sırtından vururlarken, çirkin söz söyletmedin

Bir çakmakla kıvılcım, çakmaya meyletmedin

Kendin kavrulur iken, yakmayı eyletmedin

Titreyen çıra gibi, yanmaktan bıkmadın mı?

Gülruba isyan etme, sadık yâr bulamadın

İstediğin huzurdu, başka şey dilemedin

Kederde boğuldun da, süründün ölemedin

Haini sadakatle, anmaktan bıkmadın mı?