Kutsal Kapitalizm

Sevgi dolu sözler, şeytanın ilahisi gibi yayılıyordu.

“Yardım et, sev.”

Bu ilahi, iyiliğin ardına saklanmış kötücüllük midemi bulandırıyordu 

İlkel sapkın arzular, riyakar maskenin gölgesinde normların kutsallığının arkasından saklanıp kitleleri tüketiyor, Kaderin ipleriyle bireylerle oynuyordu.

Kutsal sapkınlık Toplumu kaçınılmaz yok oluşun bataklığına doğru çekerken 

Domuzlar nahoş sesler eşliğinde çamurda debeliniyor ve yavaşça batıyordu.

 İnsan elinde yozlaşan tekelci kutsal güç,

tahtakuruları gibi bireyselliği kemiriyor,

iyicil olanı uzun bir süreklilikle çürütüyor,

Hilalin ardındaki aydınlık, karanlık bir yozlaşmaya açılırken

sürüler karanlığa çekiliyorken

kitleler güç tekelin altında basınçla çatırdıyorken

Herkes kutsal olanı yüceltmeye çalışıyor.

Kutsal fetvalar,

soğuk bir savaşın propagandasının ilahisi eşliğinde zikredilirken

kutsal güç tekeli kitleleri süreklilikle öğütüyor arkasında yıkım bırakıyor.

Domuzlar yıkımın bataklığında müstehcen harektlerle debeleniyor.

Tekelci kutsal kapitalizm, tanrıyı satıyor

Domuz besileri kutsal olanı tüketiyor.

Kutsallık ağı gümüş ipliklerle örülüyor

toplumun kanı kutsal olanı korozyona uğratıyor,

kutsal sapkınlığın ışığı

güveleri ilkel güdülere teslim ederek

kitlesel yok oluşu cazip kılıyordu.