Ortası Yoktur Canı Yananın

Bahçemdeki yaseminlerim 
yorgun, çaresiz bir başağın 
içinde hapsolmuş gibiyim. 
Der gibi… 
her acının kokusu 
her coğrafyada aynı.

Bakma bana böyle güzel, 
acını duydum, anlat deme… 
Ya güler geçerim, 
ya da giderim içimden. 
Ortası yoktur canı yananın.

Aramızda pembe bir bulut, 
geçmiş, geçmişte kalsın. 
Senden, bizden konuşalım. 
Susmak sevmediğim eylem… 
Ortası yoktur canı yananın.

İçim, duvara kazınmış renkli 
bir grafiti; resimlerle dolu. 
Seninle yeni bir beyaz sayfa… 
Herkesin kendi gülü güzeldir. 
Gülüm…

Kimi acıların tarifi yoktur