Şişler Ve İpler

                                         İPLER VE ŞİŞLER

İp yumakları ile tanışmam çocukluk yıllarıma dayanır, kedi sevgimden. Evimizde eksik olmayan kedi yaşamı, canı oyun çeken kedilerime renk renk yumaklar hediye edişime.

  Evin her bir köşesinde yuvarlanan yumaklar, bir dönem kediler gibi benim de dikkatimi çekti. Elime aldığım kalın şişler, ipi, desen  ve şekle sokma çabasına dönüştürdü. Becerikli miydim? Kesinlikle hayır.

 Desen; karmaşanın hakimiyeti.

 Şekil; geometriye aykırı.

 Yok, galiba yamuk sınıfına girenden.

 Her neyse evin her bir köşesi, biçimsiz, işlevsiz ve sanattan yoksun yün parçalarıyla doldu. Belki bir işe yarar diye; bulaşık bezi, sabun altı, lif..

 Zaten hevesimde pek uzun soluklu olmadı. Yumakları kedilere teslim, şişler sandığa.

 Yirmili yaşlarda örgü ve örüntüye tekrar  ilgi duydum. İlgimi cezbeden kediler değil, insanlar oldu.

 Aldım elime ipleri ve şişleri…

  Bir ters, iki düz

 Yok öyle değil.

 İlmeği, bilgi varsa ilgi var.

 İlgi varsa; istek.

 İstek , sevgiyi kamçılar.

 Sevgi, saygıyı ve anlayışı davet eder.

 Saygı, huzuru getirir.

 Off! Bak gördün mü? Nereden kaçtı bu ilmek de her şey yanlış oldu?

 Yine şekilsiz ve işlevsiz. Ne bulaşık da işe yaradı ne sabun altında.

 Sök yeniden başla!

 Bilgi varsa, ilgi va…