Sokak Lambası

Sokak lambası deyip de  geçme,

Şafağa taşıyan gecenin hamalı.

Bin bir gürültüyle anahtar açar,

İnan ki bu lamba güneşe kaçar…

Sokaktan geçen aydın insan,

Kim bilir ne gamlar, hüzünler yaşar.

Sen olmasan ufuğun güneşi

Bir akşam vakti sessizce batar…

Manasız gölgeler vurur da kaçar,

Âşıkta, ozanda ne aşklar yaşar…

Şu sokak lambası, yetimi yatar,

Lambaysa gönlünden melhemin atar…

Kaldırım taşları yorgunca adımlar,

Eski bir şarkı, maziden yadımlar.

Rüzgârın dilinde kırıkdan anılar,

Karanlığın sesidir öksüz sanrılar…

Sokak lambası perdeyi aralar,

Yetimden aydına uzanan yaralar…

Uyumaz bu şehrin dertli sokağı,

Yakalar güneşi, getirir şafağa…

Sabaha en yakın vakitte duran,

İnsandır kendine çok sessiz kalan.

Sokak lambasında titrerken ışıklar,

Şafakta doğan güneşe umut var…