Alai Dağlarının Asil Katunu

Alai Dağları’nın Asil Katunu

​Koptu tufan ötelerden, gürledi gökler,

Pamir’in öz bağrından doğdu alp yürek.

Tomris’in pak kanından gelen o nefer,

Kurmancan adıyla bak, eğrilmez direk!

​Kılıçların sustuğu, beylerin sindiği dem,

Alay tahtına geçti o şanlı hatun.

Gözlerinde şimşekler, yüreğinde gam,

Yurduna siper oldu gölgesi pusatın.

​Datka dendi şanına, hükmetti öz eline,

Çarlık ordusu durdu, sarsıldı cihan.

Bozkır kurdu hayrandı vakur sesine,

Boyun eğmedi asla damardaki kan!

​Bir ana ki bağrına bastı kor ateşleri,

Oğlu darağacında hiç göz kırpmadı.

"Vatanım sağ olsun!" der, sarstı güneşi,

Bir tek evlat uğruna yurdu satmadı.

​Yazılsın kitabeler, kazınsın ulu taşa,

Gök Kırgız’ın bağrında sönmez ocaksın.

Asırlar gelip geçse sığmazsın her yaşa,

Destanlar çağladıkça her an doğacaksın!

​Mehmet Bayburt