Dur Be Ölüm

Ecel oku değdi kaşım eğilir, 

Gözümün pınarı yaşım eğilir, 

Gidersem dünyadan başım eğilir, 

Yol ver ölüm, bir muradım alayım.

Gönül ister dertli sazı çalmayı, 

Erenler bağından güller almayı, 

Çok gördün mü bana mesut olmayı? 

Geç git ölüm , dertli başım salayım.

Yalan dünya tapusunu vermedi, 

Hiç kimse de arzusuna ermedi, 

Dostlarım daha düğünüm görmedi, 

Dur be ölüm, ben dosta tez varayım.

Bahar gelip yeşillenir yaylalar, 

Sümbül açar, çifte uçar turnalar, 

Arkamdan ağlayıp yansın analar, 

Bırak ölüm, gün yüzünü göreyim.

Gönül kuşu yükseklerden uçardı, 

Dertli sinem gam yükünü açardı, 

Kader bize hep cefalar biçerdi, 

Aman ölüm, bir gün sefa süreyim.

Felek vurdu, kanatlarım kırıldı, 

Bulanık akan şu sular duruldu, 

Ömür bitti, defterlerim dürüldü, 

Bekle ölüm, şu defteri sileyim.

Aşkın ateşiyle yandım kavruldum, 

Gâh buralarda gâh orada savruldum, 

Hakikat bağına erdim doğruldum, 

Mühlet ölüm, Hakka secde kılayım.

Yalan dünya tat vermedi aşıma, 

Neler geldi şu dertli başıma, 

Gerek yoktur dertsiz mezar taşıma, 

Çekil ölüm, ben kendimi bulayım.

Köprüler kurulur derin yollara, 

Haber gitsin bizim sarı güllere, 

Düşürme adımı yaban dillere, 

Uzak dur ölüm, ben köyde kalayım.

Dostun bahçesinde bülbüller öter, 

Hasretin dumanı serimde tüter, 

Bu kadar çektiğim cefalar yeter, 

Gelme ölüm, ben sılama döneyim

Gençlik kuşuydu uçtu elimden, 

Anlayan kalmadı tatlı dilimden, 

Tutun da götürün gurbet ilimden, 

Al git ölüm, ben ülkemde öleyim 

Redferî der, borcumuzdur bu canlar, 

Günü gelir elbet geçer bu anlar, 

Hâlim sorsun benden bizar olanlar 

Kıyma ölüm, bir hoşça kal diyeyim.

redfer