Gri Duvarlar

Olanlar olsun gri duvarlarda,

Unutulur gider, ağırlanmazsa.
Şimdi yarım, eksik sol yanım;
Hüzün sarıyor beni kucağında.

Sevmiştim bir yavru kedi misali,
Beklerdim kapının aralığında.
Sessiz ve bitmiş ve tükenmiş,
Özlerdim yine yeniden yanımda.

Gözümde akmaya hazır damla,
İçimde sarsıntı, deprem, fırtına.
Kopardım hayatın en kıyısında,
Yapışırdım çocuk gibi anılara.

Donuktu bakışların, boş bakardı;
Duvarda resmin bulanmıştı toza.
Sandım hayat muazzam güzeldi,
Anladım ruhum acıyla denendi.

Soğuktu, titredim, içim ürperdi;
“Annem, sevince üşürsün,” dedi.
Yaktım ateşi, savurdum külümü,
Yaslandım usul, döndüm önümü.

Ufaladım elimde al kızıl gülümü,
Söktüm gönlümden sürgününü.
Yarınlarım onsuz, mutlu, umutlu;
Geçmiyor kalbime aşkının nutku.

Hamiye GÜL