Güz Bana Kaldı

Seninle sonsuz bir yaşam düşlerken
Ayrılığa giden yol bana kaldı
Çiçeği böceği sana verince
Yaprağı dökülmüş güz bana kaldı

Hergün vuslat için taviz verirken
Söylediğin tek söz; "daha çok erken"
Yaş kemale erdi, ömür biterken
Sırması dökülmüş saç bana kaldı

Bir adım atsaydın koşardım elbet
Her yeni doğan gün, taze bir kasvet
hancı diyor; "fani vakit nihayet"
Günahın vebalin hep bana kaldı

Artık ne bir umut, ne bir bekleyiş
İçimde sessizce bitti  serzeniş
Kapanan kapıda son bir titreyiş
Sönmüş bir yangından kül bana kaldı

@@@@@@@@

herkes her şeyi konuştu...
sus bana kaldı.......