Hasan Keşkeler Alevinde

✍️✍️BAŞLIK: Hasan Keşkeler Alevinde

🔊PROLOG (ÖNDEYİŞ):

ANLATICI (DIŞ SES):

Hasan, 

Yolculuğu bir şiirle başlayan biri.

Yıllar geçti, kelimeler çoğaldı;

Ama içinde hep tek bir şey kaldı:

Bir keşke.

Sonra karşısına Alev çıktı.

Ne büyük bir hikâye,

Ne de eski bir tanışıklık, 

Sadece iki yabancı.

Biri keşkelerle yorgun,

Diğeri henüz bilinmeyen bir cümle gibi.

🏡MEKAN:

Muş Bulanık'ta Osmanlı Cafe

🎬SAHNE 1 (Masa 14 — K’ye Saklanan Keşkeler):

(masa 14, "K'eşkeleri bırakamayan Alevin seçtiği masa. Çünkü 14 alfabede  "K" harfi.) 

🧍‍♂️HASAN:

Benim hayatım boyunca hiç keşkem olmadı Alev. 

Ne aşk ne de dostlukta. 

🧍‍♀️ALEV:

Aşk mide bulandırıyor. Çünkü iğrenç bir şey. 

İnsanlar yanlış, yaşanmışlıklar ise zorunlu

🧍‍♂️HASAN:

Aşk yanlış değildir. Acısı bile güzeldir, Deve kaktüs misali;

Deve kaktüsü değil ağzından akan kanı seviyor. Ve bu böyleyken aşk nasıl yanlış olabilir.  

🧍‍♀️ALEV:

Haklısın aşkın acısıda güzeldir. Peki ya diğer konular? 

🧍‍♂️HASAN:

Onları silmek kolay sadece iz bırakıyor. Aşk silinmez. Aşkı hiçbir silgi silmeye yetmez

🎬SAHNE 2 (Aynı Masa, Başka Mevsim):

(masa aynı masa, mevsim ilkbahar vakit ikindi)

🧍‍♀️ALEV:

Senin gerçekten keşken olmadı mı? 

🧍‍♂️HASAN:

Tek keşkem buraya yazdığim şiir 

🧍‍♀️ALEV:

Keşkeler olmasaydı acılar olmazdı.

Ders almak çok daha basit bir hale bürünürdü. 

🧍‍♂️HASAN:

Dediğim gibi benim hiç keşkem olmaz

Çünkü keşke bunu yapsaydım demem. Yaparım.

🧍‍♀️ALEV:

Benim keşkelerim çoktu. Hep keşkelere sığındım. Peki senin yapmadıkların keşkelerin olsaydı.

🧍‍♂️HASAN:

Ben birşeyi yapmadan 40 kez düşünürüm. Fakat ne yaparsam yapayım. "En iyisi o dur ki yapmışım, ya da iyi ki yapmamışım" derim

🎬SAHNE 3 (Bir Çocuğun Keşkesi):

(aynı mevsim vakit ikindi bir çocuk parkı) 

🧍‍♀️ALEV: 

Bir küçük çocuk düşün Hasan. 

Hayalleri ve en önemlisi çocukluğu elinden alınmış. 

🧍‍♂️HASAN:

Çocuğun çocukluğunu çalmak

En büyük hırsızlıktır. 

Ve bir şey soracağım o çocuk senmiydin

🧍‍♀️ALEV:

Evet Hasan, evet

(alevin gözünde bir damla yaş dökülür) 

(Alev salıncağa oturur, Hasan sallar, Alev geçte olsa çocukluğa kavuşmanın mutluluğunu yaşar.) 

🔊EPİLOG (SONDEYİŞ):

ANLATICI (DIŞ SES):

Hasan, keşkeleri olmayan biriydi.

Alev ise onları içinde yıllarca taşıdı.

Bir masa başında başlayan tanışıklık,

Bir çocuğun eksik kalmış gülüşüne dokundu.

Belki bazı insanlar hayatımıza kalmak için değil;

Unuttuğumuz yanlarımızı hatırlatmak için gelir.

(Işık yavaşça söner.)

🖐SON