Adın Düşer Kalbime

Hiç dinmeyen  acıların,

Hayatın yüklerinin 

Unuttuğu bir yerde

Hatırlıyorum seni;

Adın düşüyor kalbime

Sessiz ve ağır

Seni görmedim belki,

Ama bir gölge gibi

Sarmışsın her yerimi.

Ne zaman içime dönsem

Sessizce sarıyor beni yokluğun.

Böyle gecelere

“Senin vaktin” diyorum.

Sen;

Uzak bir yıldızsın.

Görmesen de,

Duymasan da beni,

Belki de hiç bilmesen…

Hiç dinmeyen bir sarsıntı gibi

Ruhumun en ince yerinde

Bir kuş olup süzülüyorsun.

Kanadında

Senin sessizliğin var.

Ve ben,

Her gece biraz daha

Harap oluyorum seni düşünmekten.

İsmini anmak bile

Kapalı kapıları aralıyor içimde.

Dizlerime çöken bu ağırlık

Özlem mi,

Yoksa üstüme çöken sevdan mı,

Bilmiyorum.

Sen;

Ne tamamen varsın,

Ne de yoksun.

Bir rüyanın suya karışması gibi

Dağılıyorsun içimde.

Ben ise

Kıyısı olmayan bir denizde

Batarken bile

Sana doğru kayan

Sessiz bir gemiyim.

mesakin-29/05/2026