Umudun Sessiz Ölümü

İnsanın en ağır yorgunluğu,

Bazı şeylerin artık olmayacağını anlamasıdır.

Gençken insan hep bekler;

Bir gün her şey değişir sanır,

Açılmamış kapılar açılır diye umut eder.

Ama zaman geçtikçe

Bazı hayaller sessizce uzaklaşır.

İstediğin olmaz,

Beklediğin gelmez,

İçinde büyüttüğün dünya

Gerçek hayata hiç benzemez.

Sonra insanın içinde

Yavaş yavaş bir sönüş başlar.

Ne büyük bir feryat vardır

Ne de görünen bir yara…

Ama kalbin derinlerinde

Sessiz bir hüzün dolaşır.

Çünkü insan bazen

Bir umudun öldüğü yerde

Kendinden de bir parça kaybeder.

Ve bazı kırgınlıklar vardır ki

Ölüm gibi sessiz,

Ölüm kadar ağırdır.

31/05/2026