Şehidim

ŞEHİDİM

                      -Yusuf Oğlu Süleyman’a-

Bir hendekten atlarken

Kahramanca

                    ileri

Boğazı yandı,

                    birden

Kırmızı bir gül

                   fışkırınca göğsünden.

Titreyerek diz çöktü

Hûşû içinde yere.

Birkaç kurşun atmak için

Son bir gayretle

Doğrulurken yerinden

Bir söz yankılandı

                   dağlarda,

                             taşlarda...

Allah-u Ekber!

Boşaldı şarjör,

Hedefini buldu mermiler.

Gözleri görmez oldu

Taşı, toprağı, bitkiyi.

Hayatını yaşadı

                  yeniden.

Anası geldi aklına,

Duayla

                  askere uğurlayan.

Eşi geldi,

Oğluna sarılmış

                 ağlayan...

Baktı

Nur yağan göğe,

Gördü “gel” diyen meleği.

Gövdesi

Devrilirken yere,

Kutsal ruhu

Şehidimin,

Uçtu gitti

Göklere.

Aziz Dolu Atabey

Bolu - 1994