Etrüsk Dedelerimiz Ve Harfler Marşımız

ETRÜSK DEDELERİMİZ VE HARFLER MARŞIMIZ

Efendim  bugün 1  Haziran.

Bundan 97  yıl  önce  yani 1 Haziran 1929’da  devlet  kurumlarında  artık  yeni  harflere  geçiş  tamamlanmıştı.

Biraz  daha  açalım.

Bilindiği  gibi  1  Kasım  1928’de Türkiye’de  Arap  Harflerinden  Latin Harflerine  geçiş olmuştu  ama  bu  geçiş  öyle  pat  diye  olmadı  elbette. Bunun  için  belirli bir  süre  tanınmış,  bu  süre  içinde  gazeteler  bile  hem  eski  yazı (Arapça )  hem  yeni  yazı ( Latince ) olarak  basılmıştı.  Devlet  kurumlarında da  evraklar  hem  Arapça  hem  Latin  Harfleriyle  yazılıyordu. İşte  bu  uygulama 1 Haziran 1929’da devlet  kurumlarından  tamamen  kaldırıldı.

****

Şimdi  mişli  geçmiş  zaman  kipi kullanarak  bir  şeyler  anlatacağım.  Dikkat !

Efendim hani bazen  soruyoruz  ya ‘’ 1000  Yıldan  fazla  zamandır  kullandığımız Arap  Harfleri  bizim  harfimiz  olamazken  elin  Latin’inin  harfleri  nasıl  Türk  Harfleri  oldu?’’

Bu  mevzu  bazı  tarihçilerin (!) de  kafasına takılmış ve  araştırmışlar.

Eeee  arayan  Mevla’sını da  belasını da bulur  derler  ya  bizim  tarihçiler  de  bulmuşlar.

Yok  yahu  Mevlalarını ya da  belalarını  değil.  Latin  harflerinin  aslında  Latin  Harfleri  olmayıp  Etrüsk harfleri  olduğunu  bulmuşlar. Meğer Latinler de  Etrüsklerden  araklamışmış  bu  harfleri.

‘’Eeee  ha  Latin  ha  Etrüsk  ne  farkeder?’’  Dediğinizi duyar gibiyim.  Hemen  cevap vereyim: Çok  şey  farkeder.

Daha  doğrusu  çok  farkedermiş ama neredeyse  yüz yıldır  biz  bu  farkı  fark  edememiş mişiz.  Meğer  Etrüskler  Türk’müş.

Yaaa…. Nasıl  ki  yazıyı  ilk  bulan  Sümerler  Türk  ise,  parayı  ilk  bulan  Lidyalılar  Türk  ise, kağıdı,  barutu,  matbaayı  ilk  bulan  Çinliler  aslında Türk  ise, Hz. Adem  Babamız  ve  Havva  anamız öz be öz Türk  ise ( Yörük  oldukları  kesin  de Karakeçili  mi  yoksa  Sarıkeçili mi  oldukları  ihtilaflı ) aynen  öyle   bu Etrüskler de Türk’müş. 

Yani  sizin  anlayacağınız şerefsiz  Latinler bizim  harflerimizi  çalmışlar,  bizler de Arap  harflerini  atarak  kendi öz harflerimize  ulaşmışız. Aldığımız  harfler  aslında Latin  Harfleri   değil  de  sevgili  dedelerimizin  dedelerinin  dedelerin de  dedeleri olan Etrüsklerin  harfleri  olduğu  için gönül  rahatlığıyla  kullanabilirmişiz.
*****

Peki  biz Türkler 1 Kasım  1928’e  kadar  Latin  alfabesini (  Pardon  Türk  Alfabesini )  hiç  görmemiş miydik?  Bilmiyor  muyduk?

Efendim,  Osmanlı  Devletinin  son  dönemlerindeki  okullarımızda  malum  Fransızca  önemli  bir  yer tutardı.  Nitekim  Atatürk  çok  iyi  Fransızca  bilirdi.

Fransızca,  İngilizce,  Almanca bilen ya da bu  dersleri  okuyan  herhangi  bir  insanın  Latin  alfabesini ( tekrar  pardon ! Türk  alfabesini ) hiç  bilmemesi  mümkün  değildir elbette. Kaldı  ki  pek çok  tabelalar bu  harflerle  yazılıydı.

Daha geriye  gidecek  olursak.

Mesela  yedi  dil  bilen  Fatih  Sultan  Mehmet’in  Latin  harflerini ( Artık  anlamışsınızdır  aslında Türk  Harfleri  demek  istediğimi ) bilmemesi  mümkün  mü?

Mesela  1795  Yılında  Mimar  Melling’e  Latin  harfleriyle  mektup  yazan  III.Selim’in  kızkardeşi  Hatice  Sultan’ın Latin  harflerini  bilmiyor  olması  mümkün  mü?

Evet,  bilmesine  biliyorduk  ama  hiç  kimsenin  aklına  gelmiyordu  Arap  Harflerini  kaldırıp  yerine  7000 sene  önce  Etrüsk Atalarımızın (!) kullandığı  harfleri  almak. Enver Paşa  bile  yeni  bir  alfabe  düşünmüş  ama  onunki  tam  bir  komedi. Arap  harfleri  kullanacağız  yine  ama  bitiştirmeden  yazacağız. Tam  anlamıyla  yuvarlak  kafada sivri  zeka  örneği.

Ha  bu  arada… Göktürk  ve  Uygur  atalarımızın  alfabelerinin  de  başımız  üzerinde yeri  var  ama  biz  Etrüsk atalarımızın alfabesini  daha  sevmişiz  her nedense.

Neyse  efendim  1 Kasım  1928’den  itibaren  artık yeni  harflerle  okuyup  yazacağız.

Bunun  için  Millet  Mektepleri  açıldı,  Mustafa  Kemal,  elinde  tebeşir  kara tahta  başına  geçti,  sokaklara,  caddelere  yeni  harfleri  tanıtan  yazılar  yapıştırıldı asıldı.
 
Bu  arada Atatürk’ün  aklına  parlak  bir fikir geldi  ve  Cumhurbaşkanlığı  Senfoni  Orkestrası  Şefi  Osman  Zeki Bey’i ( Üngör ) 28  Eylül 1928’de yani  İnkılap  resmen ilan  edilmeden önce çağırarak  ona ‘’ “Zeki Bey, musiki sözleri ezberlemeyi kolaylaştırır. Düşündüm ki yeni alfabeyi halkımıza müzik yardımıyla daha kolay ezberletebiliriz.” Dedikten  sonra  bizzat kendi  yazdığı  güfteyi  verdi.

Güftede  önce  sesli  harfler,  sonra  sessiz  harfler  yer  alıyordu  ve  aynen  şöyleydi:

a, o, u,
ı, e, ö, ü, i
b, c, ç, d, f
g, h, j, k, l,
m, n, p, r, s
ş, t, v, y, z.

Sonra şöyle  bir  istekte  bulundu:

– Bu, düşündüğüm marşın güftesi. Senden ricam bu güfteyi, harflerin okunuşunu dikkate alarak, basit bir biçimde bestele. Kolayca ezberlenip söylenebilsin. Haydi burada çalışmaya başla!

Ekrem  Zeki  Bey  hemen kolları  sıvadı  ve anında aşağıda linkini  verdiğim  besteyi  yaptı.  Gazi  Mustafa  Kemal,  besteyi  çok  beğendi  ve Falih  Rıfkı  Atay’a ‘’ Bu marşın  güftesini  ve  bestesini gazetede yayınlayın,  herkes  görsün,  okusun ‘’  dedi. Marş 29  Eylül  1928 Tarihli  Cumhuriyet gazetesinde  yayınlandı.  

https://www.youtube.com/watch?v=RnSQKpu3_Lw

İyi dinlemeler  efendim.

Yazımızı  Gazi  Mustafa  Kemal’in  de  çok  sevdiği  Namık Kemal’in  sözleri  ile  noktalayalım.

Namık Kemal, dostu Menemenlizade Rıfat Bey’e yazdığı 8 Ağustos 1878 tarihli mektubunda der ki: “Yazının ıslahı için Latin harflerini bizim lisana almak, Frenk elbisesi giymeyi memleketin ıslahına sebep olur zannetmek gibidir.”