Ön Sergileme

Ön sergileme, hepimizin sıklıkla karşılaştığı bir durumdur; hile hurda işlerle uğraşanların adeta sanatıdır diyebiliriz.
Adam işaret parmağıyla gösterip:

“Bana şu kasadan üç kilo domates verir misin?” der.
Satıcı ise önündeki kasaları göstererek:

“Bunlar daha taze, hem de köy domatesi,” diye cevap verir.

İşimiz gereği bizler kasalarla içli dışlıyızdır. Soğanın, domatesin, patatesin, havucun, salatalığın veya meyvelerin en irilerini, en güzellerini hep kasanın üstüne koyarlar ki göz boyayabilsinler. Çürük, ezik, küçük ne varsa hepsi kasanın altında pusuya yatmış gibidir.

Usta:

“Koş, irilerinden üç patates getir,” der.
Götürünce de tersler:

“Dalga mı geçiyorsun? Duymadın galiba, irilerinden dedim.”

“Bunlar vardı ustam.”

“Ama nasıl olur? Bir gecede bu kadar küçülmüş olamazlar!

Başka gün:

“En büyüklerinden bir karpuz getir, dekor yapacağım,” der.
Götürürsünüz, yine haşlar:

“Çırak değilsin sen; küçükle büyüğü ayırt edemeyecek kadar da çocuk değilsin.”

Çünkü biliriz ki en güzeller hep en üste dizilir; alttakiler ise kimsenin görmek istemediği gerçeklerdir.