Yaşlı Kadın

Yaşlı kadın gördüm yol kenarında

Sesi titriyordu dur dedi oğul

Zemheri ayazı göz pınarında

El verde kalkayım zor dedi oğul

Dedim ki; Ay ana nicedir bu hâl

Belli ki kalmamış dizinde mecâl

Bu yaşta soğukta beklemen muhâl 

Derdimi anlatmak ar dedi oğul

Yaklaştım yanına uzattım eli

Zor bela doğrulttu ağrılı beli

O ki bir anaydı kainât gülü

Baksana saçlarım kar dedi oğul

Dedim ki ay ana ey gonca nâlân

Hangi sebep seni sokağa salan

Gel de götüreyim haydi hazırlan

Beni çağırıyor yer dedi oğul

Kimseler yüzüme bakmıyor artık

Kurudu gözlerim akmıyor artık

Soğuk evlat gibi yakmıyor artık

Elbisem yamalı kir dedi oğul

Dedim ki ay ana dertlerin yüce

Sanki bitmeyecek gündüz ve gece

Kimin kimsen yok mu anlat iyice

Dünya pek küçükmüş dar dedi oğul

Rahmet-i Rahman'a yürüdü eşim

Geceler kor oldu söndü güneşim

Günlerdir soframda kaynamaz aşım

Artık gayrısını yor dedi oğul

Dedim ki ay ana nerede evin

İçinden yanmakta eşisin lavın 

Gel de götüreyim birazcık sevin

Evde istemeyen var dedi oğul

Rahmetliden sonra gülmedi yüzüm

İki oğlum vardı iki de kızım

Aş bile vermezler a iki gözüm

Sokağa attılar gör dedi oğul

Dedim ki ay ana bu Hakk'a isyân

Onlar insan desem darılır lisân

Sıcak gözyaşından sarsılır cihân

Başka sorun varsa sor dedi oğul

Herşeyi onlara verdim yetmedi

Gelinlerin zulmü asla bitmedi

Üşüsem yorganı kimse örtmedi

Evlat atasına kör dedi oğul

Dedim ki ay ana doğuran sensin

Sevgi mayasında yoğuran sensin

Yavrum yavrum diye çağıran sensin

işte budur düşen kâr dedi oğul

Onlar can pâremdi başımın tacı

Düştüm almadılar bana ilacı

Sahipsiz kalmakmış ölümden acı

Benden geri kalan kor dedi oğul

Dedim ki ay ana huzur rengisin

Miskin Makberî'ye ana dengisin

Gayrı evladınım ömre bengisin

Yardımcımız olsun Bir dedi oğul

_________Makberî