Ruhumdaki Vesvese

Ben küskün gecelerin söndürdüğü çerâğım

Yetim bir çocuk gibi sarsılıyor umudum,

Münzevi tekkesinde mahzûn gönül otağım

Ömrümü kusuyorum gözümden yudum yudum

Sokak lambalarının ışıkları yatağım

Masamda bir bardak çay elimde kırık ud'um

_____Üstâdlar deryasında elbette ki çırağım

_____Ben küskün gecelerin söndürdüğü çerâğım

Alnımdaki çizgiler haykırırken kefeni

Hâlâ vakit var diyor aynadaki yalancı

Kim kaldı bu dünyada köhne arzın ekseni

Yoksa yoksa ben miyim kendi gölgeme hancı

Sahi kimler giydirdi bana meczûp cepkeni

Dünya bana şirinken ben dünyaya yabancı

_____Yeter uyuma diyor her sabahın erkeni

_____Alnımdaki çizgiler haykırırken kefeni

Artık hitâma erdi şiirlerle hasb-u hâl

Geçmişimden bu güne kalmadı hiç bir bağım

Ne dilde kelâm kaldı ne de hecede mecâl

İçi boş cümlelere fizân kadar uzağım

Şüerâ bolluğundan can çekişir izmihlâl

Katlim için bekliyor muhâyyele bıçağım

_____Tecâhül-i arife ifade gayrı muhâl

_____Artık hitâma erdi şiirlerle hasb-u hâl

Yolcu yorgun yol uzun bırakmıyor menzile

Belki yarım kalacak varlığımda serâbım

Devr-i senâya döndü çile üstüne çile

Çökmüş omuzlarımla bir diyâr-ı harâbım

Zamanın cengi ile başa çıkmak nafile

Boşluklara çarparken yaralandı hitâbım

_____Aldırış eden olmaz rahvân giden sefile

_____Yolcu yorgun yol uzun bırakmıyor menzile

Belki o gün bitecek ruhumdaki vesvese

Yönünü değişirken beynimdeki karınca

Atacağım hepsini tevekkülden kafese

Mansur'un hakikati varlığımı sarınca

Beyhude diyeceğim kalmak nefes nefese

Aşkın esâsı ile bir karara varınca

_____Pranga vuracağım fikrimdeki menfese

_____Belki o gün bitecek ruhumdaki vesvese

________________Makberî